Kullanmamaya ba�l� atrofi sürecinde; iskelet kas� protein kayb�, kas lifi fenotipinde yava�tan h�zl�ya do�ru dönü�üm ve mitokondri konsantrasyonunda azalma söz konusu olur. Bütün bu de�i�imler, kas kuvveti ve dayan�kl�l���nda gerileme, ya�am kalitesinde azalma gibi fonksiyon kay�plar�na ek olarak; insulin direnci ve tip 2 diyabet gibi metabolik sorunlara yol açmakta, morbidite ve mortaliteyi artt�rmakta, hastal�klar sonras� toparlanma sürecini uzatarak sa�l�k sistemine ciddi bir ekonomik yük olu�turmaktad�r.

�skelet kas� atrofisinin önlenmesi ve tedavisine yönelik potansiyel stratejilerin geli�tirilmesi özel bir önem ta��mas�na ra�men henüz bu konuda bilinen ba�ar�l� bir yöntem mevcut de�ildir. Direnç egzersizlerinin etkinli�i moleküler düzeyde gösterilmi� olsa da, mekanik yükün artt�r�lmas�na dayanan bu uygulaman�n, ya�l� veya direnç egzersizi yapman�n risk olu�turdu�u bireyler ile uzun süreli yatak istirahati yapmak durumunda kalan ya da bir veya daha fazla ekstremitesi immobilize edilmi� ki�ilerde uygulanabilmesi mümkün de�ildir. Son y�llarda tüm vücut titre�iminin (TVT) nöromusküler adaptasyonlar yolu ile direnç egzersizlerine benzer bir �ekilde kas�n üretti�i kuvvet ve dayan�kl�l�kta art�� meydana getirdi�i bildirilmi�tir. TVT’nin kullanmama atrofisi üzerine etkisi net olarak ortaya konmam�� olsa da, sa�l�kl� bireylerde gerçekle�tirilen 60 günlük yatak istirahati süresince direnç egzersizleri ile birlikte titre�im uygulamas�n�n soleus kas atrofisini ve iskelet kas lifinde yava� fenotipten h�zl�ya do�ru dönü�ümü önlemesi, immobilizasyon veya kullanmama süresi içerisinde TVT uygulamas�n�n kas kütle ve fonksiyonunun korunmas�nda etkili olabilece�ini dü�ündürmektedir. Bununla birlikte TVT’nin iskelet kas� protein sentez ve y�k�m�na ili�kin sinyal yolaklar�na nas�l etki etti�i, dolay�s� ile olas� etkilerinin moleküler düzeyde nas�l gerçekle�ti�i konusunda net bir bilgi bulunmamaktad�r. Laboratuvar�m�zda yapt���m�z çal��malardan elde etti�imiz bulgular bize “kullanmama” süresince TVT uygulamas�n�n iskelet kas� atrofisini önleyebilece�i konusunda moleküler düzeyde baz� ipuçlar� vermektedir. Örne�in übikitin-protozom sisteminde degradasyon h�z�n� belirleyen MAFbx ve MuRF1 düzeyleri, iki haftal�k bilateral alç� yolu ile olu�turdu�umuz immobilizasyon sonunda beklendi�i gibi yükselmi�tir (p<0,05). Di�er yandan, immobilizasyonu takip eden bir haftal�k remobilizasyon MAFbx ve MuRF1 düzeylerinde bir dü�ü�e yol açmazken; remobilizasyon döneminde TVT uygulamas�, her iki molekülün de protein ekspresyonunda azalmayla sonuçlanm��t�r (p<0,05). Söz konusu bulgular, immobilizasyon sürecinde TVT uygulamas� yap�lamad���ndan sadece toparlanma dönemi için do�rudan bir fikir vermekle birlikte, “kullanmama” sürecinde TVT uygulamas�n�n iskelet kas�nda olu�an atrofiyi önlenmesinde, özellikle protein degredasyonuna ili�kin sinyal yolaklar�n� bask�layarak etkili olabilece�ine dü�ündürmektedir.

Bu projede daralt�lm�� kafeslerde tutularak bir ve dört  hafta olmak üzere iki farkl� sürede immobilize edilen  s�çanlarda ortaya ç�kan kas atrofisinin önlenmesinde düzenli olarak TVT uygulamas�n�n etkili  olup olmayaca�� ara�t�r�lmaktad�r. Bu çerçevede soleus ve medial gastroknemius kas�nda, kas protein sentezinde rol alan IGF-1 Akt-mTOR yola�� ile kas protein y�k�m�nda rol alan ubikütin-proteozom, kalpan, kaspaz ve miyostatin sinyal yola��nda görevli moleküllerin gen ve protein ekspresyonlar� ile kas atrofisinde içerilen baz� enzimlerin aktivasyonlar�n�n de�erlendirilece�i projede iskelet kas lifi fenotipindeki de�i�iklikler immünohistokimya ve miyozin a��rzincir izoformlar� da SDS-PAGE ile belirlenecektir.